Jak rozpoznać fałszywą kartę Pokémon: 8 testów, które zrobisz w domu

Karty Pokémon należą dziś do najczęściej podrabianych przedmiotów kolekcjonerskich na świecie. Wraz ze wzrostem cen rośnie też podaż falsyfikatów — a podczas gdy kilka lat temu fałszywkę można było poznać na pierwszy rzut oka, dziś pojawiają się kopie, które mogą zawahać nawet doświadczonego kolekcjonera. Dobra wiadomość: większość z nich odkryjesz w domu i bez specjalnego sprzętu. Wystarczy telefon z latarką, jedna karta, którą wiesz, że jest oryginalna, i kilka minut.

1. Cena i pochodzenie — pierwszy test jeszcze przed kartą

Większość falsyfikatów nie zdradzi sama karta, ale oferta. Pakiet „50 kart GX, V i VMAX za 15 €", Charizard za trzecią część ceny rynkowej lub całe sety bez żadnych zwykłych kart — to klasyczne oznaki. W rzeczywistych booster packach zdecydowana większość kart jest zwykła. Błyszczące i rzadkie karty to wyjątek, nie reguła.

Powinieneś też być czujny wobec sprzedawcy, który wysyła tylko zdjęcia z internetu, odmawia sfotografowania karty z tyłu lub naciska, aby zapłacić natychmiast.

2. Tył karty

Strona odwrotna jest dla fałszerzy zaskakująco trudna. Oryginał ma soczyście niebieski okraj i subtelne przejście kolorów w wir wokół Poké Balla. Falsyfikaty są zwykle albo zbyt ciemne, wręcz fioletowe, albo wręcz przeciwnie zbyt blade i płaskie, z rozmazanymi szczegółami. Spójrz też na szerokość okraju — u kopii niebieski rant na jednej stronie bywa znacznie szerszy niż na drugiej.

3. Tekst, czcionka i symbole

Oryginalne karty mają dokładnie określoną typografię, a fałszerze rzadko ją trafiają. Obserwuj przede wszystkim:

• Czcionka — HP, nazwy ataków i liczby na fałszywych kartach są często w innej czcionce, zbyt pogrubione lub nierównomiernie rozmieszczone.
• Błędy ortograficzne — „Pokemon" bez znaku diakrytycznego, błędy w nazwach ataków, źle złamany tekst. Na oryginalnej karcie praktycznie nie znajdziesz błędu.
• Symbole energii — u kopii są zwykle zbyt duże, przesunięte poza środek lub w innym odcieniu.
• Bezsensowne liczby — HP lub uszkodzenie, jakie nie ma żadna rzeczywista karta, lub atak całkowicie bez kosztu energii.

4. Test światłem

Poświeć latarką telefonu z tyłu przez kartę. Oryginalne karty mają w środku ciemną warstwę, więc przepuszczają bardzo mało światła. Wiele falsyfikatów jest drukowanych na zwyczajnym kartonie i przepuszczają znacznie więcej światła — czasami można nawet zobaczyć kształt palca.

Test zawsze przeprowadzaj obok pewnego oryginału z tej samej epoki. Różne edycje przepuszczają światło trochę inaczej i lepsze kopie już sobie radzą z tym testem, więc sam w sobie nie jest to dowód. To jeden element układanki.

5. Krawędź karty

Spójrz na kartę z boku — najlepiej przez lupę lub aparat fotograficzny telefonu ze zbliżeniem. U większości angielskich kart w środku krawędzi widoczna jest cienka ciemna linia. To ta sama warstwa, która tłumi światło. Falsyfikaty zwykle jej nie mają, a krawędź jest całkowicie biała lub szara. Japońskie karty są wytwarzane inaczej, więc porównuj je tylko z japonskimi.

W internecie często przeczytasz radę, aby rozerwać kartę i spojrzeć do środka. To działa — ale zniszczysz kartę. Ma to sens tylko w przypadku kawałka, co do którego jesteś już prawie pewny, że jest bezwartościowy.

6. Grubość i powierzchnia

Weź podejrzaną kartę i oryginał między palce. Falsyfikaty zwykle są zauważalnie cieńsze i bardziej poddajne, lub wręcz przeciwnie — twarde jak karton. Często mają też inną powierzchnię: zbyt błyszczącą, jakby zalaminiowaną, lub całkowicie matową i szorstką. Nie gniń karty niepotrzebnie — różnicę poznasz i bez tego, a oryginał możesz uszkodzić.

7. Efekt holo i tekstura

W przypadku błyszczących kart obserwuj, gdzie i jak się lśnią. Na oryginale efekt holo znajduje się tylko w dokładnie określonych miejscach — przy klasycznej karcie holo w oknie z ilustracją, przy reverse holo na reszcie karty — i zmienia się wraz z kątem światła. Falsyfikaty często lśnią całe i równomiernie, jakby ktoś nalepił na nich tęczową folię.

Nowoczesne ultra rzadkie karty — full art, ilustracje, karty złote i „rainbow" — mają dodatkowo drobną teksturę wyczuwalną dotykiem. Pod palcem czuć bruzdy, a na światle widać wzór. Gładka powierzchnia tam, gdzie powinna być struktura, to jeden z najbardziej wiarygodnych sygnałów falsyfikatu.

8. Numer, symbol edycji i porównanie z katalogiem

Każda karta ma na dole numer (na przykład 058/165), symbol edycji i wiersz z informacją o prawach autorskich. U falsyfikatów te dane często się nie zgadzają: numer nie istnieje w danej edycji, symbol należy do innej serii lub informacja o prawach autorskich podaje zły rok.

Uważaj na jeden wyjątek: tajne rzadkie karty mają numer wyższy niż liczba kart w edycji — na przykład 205/165. To jest w porządku i nie jest to znak falsyfikatu.

Najszybsza kontrola to porównanie karty z oficjalnym zdjęciem. Na Poke Investe możesz znaleźć w katalogu karty według edycji i numeru wraz ze zdjęciem — wystarczy bezpłatne konto. Jeśli ilustracja, układ tekstu lub numer się nie zgadzają, coś jest nie tak.

Szybki przegląd

Uważaj też na fałszywe karty w gradingu

Fałszowane są też całe „slaby" — plastikowe pudełka z oceną od PSA, CGC lub BGS. Wewnątrz może być fałszywa karta lub oryginał ze zmyśloną oceną. Każde pudełko ma numer certyfikacji, który możesz sprawdzić na stronie danej firmy: karta i ocena muszą się zgadzać, a przy nowszych egzemplarzach zobaczysz też zdjęcie. Zwracaj uwagę na etykietę i hologram — czcionka, kolory i wyrównanie. Więcej o gradingu znajdziesz w artykule Co to jest grading kart i kiedy się opłaca.

Jak uniknąć falsyfikatu przy zakupie

• Poproś o zdjęcia z bliska — przodu, tyłu i szczegółu krawędzi, najlepiej z karteczką ze swoją nazwą i datą. W przypadku droższej karty także krótkie wideo, jak się lśni przy ruchu.
• Sprawdź sprzedawcę — jego historię, opinie i to, czy za kontem stoi rzeczywista osoba. Na Poke Investe okno „Sprawdź sprzedawcę" pokaże ci linki do jego sieci społecznych.
• Przy wyższych kwotach osobiście — kartę sprawdzisz w ręku zanim zapłacisz.
• Nie płać w sposób bez ochrony — na przykład przez PayPala „rodzina i przyjaciele" przy zakupie od obcej osoby. Jeśli coś nie zgadza się, nie masz czego reklamować.

Jeśli kupujesz zapieczętowane produkty, przeczytaj też artykuł Jak rozpoznać fałszywego Pokémon booster box od oryginału i ogólne zasady w artykule Jak bezpiecznie kupować i sprzedawać karty kolekcjonerskie online.

Dotarła ci fałszywa karta. Co teraz?

1. Udokumentuj wszystko — zdjęcia karty i opakowania, ogłoszenie, konwersację i dowód płatności. Nic nie kasuj.
2. Skontaktuj się ze sprzedawcą i na piśmie żądaj zwrotu pieniędzy. Nawet uczciwy sprzedawca mógł kupić kartę nieświadomie jako oryginał.
3. Skorzystaj z ochrony płatności — w PayPalu otwórz spór, przy płatności kartą reklamuj transakcję w banku. Obaj mają terminy, więc nie zwlekaj.
4. Zgłoś sprzedawcę — na Poke Investe przyciskiem Zgłoś bezpośrednio w ogłoszeniu, z powodem „Falsyfikat lub przepakowany produkt". Oferowanie falsyfikatów jest zakazane zgodnie z zasadami wspólnoty.
5. W przypadku wyższej kwoty lub ewidentnego oszustwa złóż zawiadomienie na policji.

Czy sprzedaż fałszywych kart jest karna?

Posiadanie fałszywej karty nie jest nielegalne — wiele osób je ma jako zabawkę dla dzieci lub jako „proxy" do gry. Problem pojawia się przy sprzedaży. Kto sprzedaje falsyfikat jako oryginał, zwodzi kupującego i przy większej szkodzie to oszustwo zgodnie z kodeksem karnym. Sprzedaż naśladowań obcej marki może być ponadto naruszeniem praw jej właściciela.

Jeśli masz fałszywą kartę, nie sprzedawaj jej dalej — ani tanio, ani z adnotacją. Następny właściciel może ją wysłać dalej już jako oryginał.